(untitled) (Modern education and development, 2025)
Ushbu maqolada Alisher Navoiy ijodidagi tabiat obrazlari ekologik adabiyotshunoslik — ekokritik yondashuv asosida tahlil qilinadi. Navoiy asarlarida tabiat unsurlari nafaqat estetik bezak sifatida, balki inson ruhiy holati, axloqiy fazilatlari va ijtimoiy munosabatlarning ramzi sifatida talqin qilinadi. Maqolada bog‘, gul, daryo, shamol, qush kabi tabiat elementlari poetik funksiyada o‘rganiladi hamda ular orqali muallifning ekologik ongga ega bo‘lganini ko‘rsatish maqsad qilingan. Bu tahlil Navoiy merosini zamonaviy ekologik muammolar kontekstida qayta o‘qishga imkon beradi.