“TAQIQ MEVASI” ROMANINING G‘OYAVIY-BADIIY TAHLILI - Abdurazzoqova Asila (Ta’lim innovatsiyasi va integratsiyasi, 2025)
Nazar Eshonqul – zamonaviy o‘zbek adabiyotida o‘ziga xos uslubi, falsafiy teranligi, obrazlar tizimidagi murakkablik va ramziy yondashuvlari bilan ajralib turuvchi yozuvchilardan hisoblanadi. Adib o‘zbek zamonaviy nasrida falsafiy- psixologik tashqi ko‘rinish bilan uyg‘unlashtirgan yozuvchilardan biridir. Uning asarlari, xususan, "Ta’qiq mevasi" romani orqali o‘zbek nasrida postmodernist yondashuvlar, ontologik muammolar, inson va jamiyat o‘rtasidagi ziddiyatlar, ichki ruhiy olam tahliliga bo‘lgan intilishlar ko‘zga tashlanadi. Ushbu roman o‘zbek adabiyotida inson ongining chuqur qatlamlarini o‘rganishga urinuvchi modernistik asar sifatida ajralib turadi. Ushbu roman orqali muallif odam va gunoh, axloq va vasvasa, ozodlik va erksizlik, ruh va tana kabi yevropacha va sharqona tarkiblarni o‘ziga xos tarzda uyg‘unlashtirishga erishgan. “Taqiq mevasi” an’anaviy syujetli roman emas. Uning syujeti real voqealardan ko‘ra ruhiy voqeliklar asosidagi syujetdir. Asardagi hikoyalar sirtdan real ko‘rinsa-da, aslida bu – inson ruhining ichki ziddiyatlari, gunoh va poklik o‘rtasidagi kurash, vijdon azobining natijalaridir.