“FARHOD VA SHIRIN" DOSTONIDA TAZOD SANʼATINING LEKSIK-SEMANTIK XUSUSIYATLARI”

Authors

  • Bo’ronova Gulira’no Author

Keywords:

Kalit soʻzlar: Alisher Navoiy, Farhod va Shirin, tazod, leksik-semantika, lugʻaviy antonimiya, kontekstual antonimlar, lingvopoetika, lisoniy zidlik., Keywords: Alisher Navoiy, Farhod va Shirin, antithesis, lexical semantics, lexical antonymy, contextual antonyms, linguopoetics, linguistic opposition, Ключевые слова: Alisher Navoiy, Farhod va Shirin, антитеза, лексическая семантика, лексическая антонимия, контекстуальные антонимы, лингвопоэтика, языковая оппозиция

Abstract

        Annotatsiya: Ushbu maqolada ulugʻ oʻzbek mutafakkiri Alisher Navoiyning "Farhod va Shirin" dostonida qoʻllangan tazod badiiy sanʼatining leksik-semantik xususiyatlari zamonaviy tilshunoslik paradigmalaridan kelib chiqqan holda tadqiq etilgan. Maqolada tazodning shunchaki adabiy vosita emas, balki tilning boy imkoniyatlarini, xususan, lugʻaviy va kontekstual antonimiyani yuzaga chiqaruvchi kuchli lisoniy hodisa ekanligi dalillangan. Asar tili turkiy va oʻzlashma qatlamlardagi zid maʼnoli leksemalar kesimida tahlil qilingan.

         Annotation: This article examines the lexical-semantic features of the antithesis (tazod) as a stylistic device in the epic Farhod va Shirin by the great Uzbek thinker Alisher Navoiy, within the framework of modern linguistic paradigms. The study argues that antithesis is not merely a literary device, but a powerful linguistic phenomenon that reveals the rich potential of language, particularly in generating both lexical and contextual antonymy. The language of the work is analyzed through oppositional lexemes belonging to both native Turkic and borrowed lexical layers.

        Аннотация: В данной статье исследуются лексико-семантические особенности антитезы (тазод) в поэме Farhod va Shirin великого узбекского мыслителя Alisher Navoiy с позиций современных лингвистических парадигм. В работе обосновывается, что антитеза является не только литературным приёмом, но и мощным лингвистическим явлением, раскрывающим богатые возможности языка, в частности, в формировании лексической и контекстуальной антонимии. Язык произведения анализируется на основе противопоставленных лексем, относящихся как к тюркскому, так и к заимствованному словарному слою.

Published

2026-04-24